ز دست کوته خود زير بارم

شاعر : حافظ

که از بالابلندان شرمسارم ز دست کوته خود زير بارم
وگر نه سر به شيدايي برآرم مگر زنجير مويي گيردم دست
که شب تا روز اختر مي‌شمارم ز چشم من بپرس اوضاع گردون
که کرد آگه ز راز روزگارم بدين شکرانه مي‌بوسم لب جام
چه باشد حق نعمت مي‌گزارم اگر گفتم دعاي مي فروشان
که زور مردم آزاري ندارم من از بازوي خود دارم بسي شکر
به لطف آن سري اميدوارم سري دارم چو حافظ مست ليکن